Lionel Messi konsiderohet një nga futbollistët më të mëdhenj të të gjitha kohërave, por kur bëhet fjalë për penalltitë, statistikat tregojnë se ai nuk ka qenë gjithmonë aq dominues sa në pjesën tjetër të lojës.
Në Kupën e Botës 2026, kapiteni i Argjentinës humbi dy penallti, fillimisht ndaj Austrisë dhe më pas kundër Egjiptit, duke regjistruar një statistikë të pazakontë për karrierën e tij në Botëror.
Në sfidën me Austrinë, Messi u përpoq të priste lëvizjen e portierit para se të godiste. Megjithatë, gardiani kundërshtar nuk reagoi herët, duke e detyruar argjentinasin të marrë një vendim në çastet e fundit. Goditja përfundoi jashtë portës.
Ndaj Egjiptit, ai provoi një qasje tjetër. Këtë herë nuk u përqendrua te portieri, por te ekzekutimi i vet. Edhe pse topi shkoi drejt kuadratit, goditja nuk ishte mjaftueshëm e fortë dhe portieri Mostafa Shobeir arriti ta ndalte.
Ky nuk është një fenomen i ri për Messin. Edhe në Botërorin e vitit 2018 ai gaboi nga pika e bardhë ndaj Islandës, ndërsa në edicionin e vitit 2022 penalltia e tij u prit nga Wojciech Szczesny në ndeshjen kundër Polonisë.
Analizat e penalltive të humbura gjatë karrierës së tij nxjerrin në pah dy elementë që përsëriten shpesh. I pari lidhet me afrimin drejt topit. Kur Messi përpiqet të lexojë lëvizjen e portierit, ai rrallë përdor ndalesa apo ndryshim ritmi gjatë vrapimit, gjë që e bën më të vështirë ta detyrojë kundërshtarin të zbulojë krahun ku do të hidhet.
Elementi i dytë lidhet me momentet kur ai zgjedh të mos shikojë portierin. Në këto raste, goditjet e tij nuk janë gjithmonë aq të forta apo aq pranë cepave të portës sa të jenë të pandalshme, duke u dhënë portierëve më shumë mundësi për të reaguar.
Shifrat e karrierës tregojnë se Messi ka realizuar rreth 78 për qind të penalltive të tij, pasi ka humbur 34 nga 150 tentativa. Është një përqindje pozitive, por më e ulët se ajo e disa specialistëve të njohur të këtij elementi të lojës. Cristiano Ronaldo llogaritet me rreth 84 për qind realizim, Erling Haaland rreth 85 për qind, Robert Lewandowski afro 88 për qind, ndërsa Harry Kane ka një nga statistikat më të mira, me rreth 89 për qind.
Ndryshe nga shumë ekzekutues elitarë, Messi nuk ka ndjekur kurrë një metodë fikse. Herë përpiqet të lexojë portierin, herë zgjedh goditjen direkte, ndërsa në raste të tjera ka eksperimentuar edhe me mënyra më të guximshme ekzekutimi. Kjo e bën të paparashikueshëm, por njëkohësisht edhe më pak konstant nga pika e bardhë.
Me kalimin e viteve, stili i tij ka evoluar dhe ai është bërë më i kujdesshëm në ekzekutime. Megjithatë, nuk ka ndërtuar një rutinë të pandryshueshme si ajo e Lewandowskit apo Jorginhos, të cilët mbështeten te teknika të përsëritura në çdo penallti.
Paradoksi qëndron pikërisht këtu: cilësia më e madhe e Messit është kreativiteti dhe instinkti, ndërsa penalltia është një situatë ku shpesh triumfojnë rutina, saktësia dhe përsëritja. Pikërisht për këtë arsye, edhe një futbollist me talentin e tij ka njohur momente të vështira nga pika e bardhë.
